Follow by Email

maandag 17 augustus 2015

Wat je nooit geloofde...

Nee, we nemen géén hond. Dat heb ik al honderd keer beargumenteerd. Want ik weet wel wie hem dan mag uitlaten, als het regent en donker wordt.
Wie mij vooraf had verteld dat ik mijn kínd ging uitlaten, dertig minuten rennend in de regen, had ik heel hard uitgelachen. Vanavond was een historisch moment, zullen we maar zeggen...

Vandaag hebben we les 14 van de zwemlessen gehad. Piak zwemt nu in badje drie en Tiuri in badje vier. Ze zaten allebei in badje twee toen de vakantie begon, dus ik zie de winst wel van al die uren in het zwembad. Maar Tiuri heeft nog maar vijf lessen in het diepe gehad. Te weinig om hem zaterdag op zwemfeestje te laten gaan. Als compromis gaat Tiuri op een middag in zn eentje 'feestje' vieren, spraken we vanmiddag af.
Daar stuiterde hij zo van, dat ik ten einde raad toch besloot dat we toch maar moesten gaan hardlopen. Les 16 van het hardloopschema. Dertig minuten. Vier komma zoveel kilometer. In de regen en door de modder. Terwijl het steeds donkerder werd. Ik constateerde dat ik geen droge draad meer aan mijn lijf had. Waar Tiuri ontzettend om moest lachen. Tot na 25 minuten de app uitviel en onze prestatie niet eens werd geregistreerd. Moeten we woensdag weer opnieuw.

Er zijn nog wel wat dingetjes die ik niet geloofde tot ik kinderen kreeg. Een paar voorbeelden:
Dat je heel blij kunt worden van ongestoord de wc poetsen. Zonder kind dat ondertussen nodig wat-dan-ook moet.
Dat je nijntje kunt voorlezen en ondertussen de krant kunt lezen, omdat je nijntje volledig hebt geautomatiseerd.
Dat je kunt verlangen naar het eind van de vakantie.

1 opmerking: