Follow by Email

maandag 31 augustus 2015

Nieuwe start

Schoolweek 1 zit er al op. Het voelt alsof we weer snel het ritme oppakken. Met school, speelafspraakjes, zwemles en huiswerk. Plus een stroom afspraken voor mij.

Tiuri heeft een heuse huiswerkmap. Voortaan moet hij iedere avond na het eten huiswerk doen. Stelt niks voor, maar wel een goed idee om hem te laten wennen. Afgelopen week had hij alleen woordpakket, een soort dictee. Ik zag alvast tabbladen voor geschiedenis, topo en nog wat dingen. Tiuri hoopt dat hij nu écht wat gaat leren.
Vorige week had ik een evaluatie bij de Opvoedpoli. Tiuri doet het ontzettend goed. Wel adviseert de Opvoedpoli dat óf de school veel verandert, óf dat Tiuri naar een andere school gaat. Ze merkten dat het grootste deel van zijn frustraties komt door school. Hij verveelt zich de hele dag en moet nu echt uitdaging op zijn eigen niveau gaan krijgen. Gelukkig heb ik morgen een gesprek met de nieuwe juf en de nieuwe ib-er. Ik hoop dat die voor een andere aanpak kiezen.

Piak zag erg op tegen school. Zijn nieuwe juf zou extreem streng zijn. Gelukkig blijkt ze alleen streng tegen stoute kindjes en is Piak heel lief. Vrijdag werd hij pas echt blij over school. Ik werd gebeld dat Piak naar de kleuter plusklas mag. Dat zijn totaal 8 kindjes uit vier kleuterklassen, die met de leukste kleuterjuf aan projecten gaan werken. Piak snapt heel goed hoe bijzonder het is dat hij is uitgekozen. Hij ontdekte opeens dat juf hem dus net zo slim vindt als Tiuri. Daar groeide hij van! Nu hoopt hij erg op een leuk thema. IJstijden of planeten ofzo.

Lavinia heeft een nieuwe fase bereikt. Eerst was ze gewoon eigenwijs, nu is het de ergste peuterpuber van ons drietal. Helaas voor haar, we zijn niet heel erg onder de indruk. De jongens wel, vooral nu ze bijt als ze boos is... Vrijdag mag ze bij de kinderarts op controle. Eens kijken wat die vindt van ons schatje. Helaas belde vandaag de assistente dat het wegens omstandigheden een bel-afspraak wordt. Dus even afwachten wat dat oplevert.

Het is wel een heel andere start van het schooljaar dan vorig jaar. Toen begonnen we terwijl Lavinia in het ziekenhuis lag, met buisjes en sondevoeding. Toen was ma nog maar net overleden. Toen was Tiuri constant boos en Piak vaak verdrietig. Toen was ik zelf doodmoe en verdrietig. Toen hield ik mijn hart vast voor wat er allemaal over ons heen ging komen.
Nu hoop ik dat we de narigheid achter ons kunnen laten. Ik wil blijven hardlopen met Tiuri, dwarsfluit leren spelen, het huis verder verven. Ik wil lekker veel boeken lezen en gaan nadenken over de toekomst. Bij de dag leven is prima, maar durven dromen over morgen is nog fijner!

maandag 17 augustus 2015

Wat je nooit geloofde...

Nee, we nemen géén hond. Dat heb ik al honderd keer beargumenteerd. Want ik weet wel wie hem dan mag uitlaten, als het regent en donker wordt.
Wie mij vooraf had verteld dat ik mijn kínd ging uitlaten, dertig minuten rennend in de regen, had ik heel hard uitgelachen. Vanavond was een historisch moment, zullen we maar zeggen...

Vandaag hebben we les 14 van de zwemlessen gehad. Piak zwemt nu in badje drie en Tiuri in badje vier. Ze zaten allebei in badje twee toen de vakantie begon, dus ik zie de winst wel van al die uren in het zwembad. Maar Tiuri heeft nog maar vijf lessen in het diepe gehad. Te weinig om hem zaterdag op zwemfeestje te laten gaan. Als compromis gaat Tiuri op een middag in zn eentje 'feestje' vieren, spraken we vanmiddag af.
Daar stuiterde hij zo van, dat ik ten einde raad toch besloot dat we toch maar moesten gaan hardlopen. Les 16 van het hardloopschema. Dertig minuten. Vier komma zoveel kilometer. In de regen en door de modder. Terwijl het steeds donkerder werd. Ik constateerde dat ik geen droge draad meer aan mijn lijf had. Waar Tiuri ontzettend om moest lachen. Tot na 25 minuten de app uitviel en onze prestatie niet eens werd geregistreerd. Moeten we woensdag weer opnieuw.

Er zijn nog wel wat dingetjes die ik niet geloofde tot ik kinderen kreeg. Een paar voorbeelden:
Dat je heel blij kunt worden van ongestoord de wc poetsen. Zonder kind dat ondertussen nodig wat-dan-ook moet.
Dat je nijntje kunt voorlezen en ondertussen de krant kunt lezen, omdat je nijntje volledig hebt geautomatiseerd.
Dat je kunt verlangen naar het eind van de vakantie.

zondag 9 augustus 2015

Recept voor luie mama's

Deze vakantie zijn we regelmatig pas rond etenstijd thuis. Dan is iedereen moe en hangerig en hongerig. Het eten moet heel snel klaar zijn en nog lekker ook, want anders is het beslist gedoe. De airfryer duurt dan te lang en is ongezond. Pasta met saus gaat er niet in en rijst met iets al helemaal niet. Gebakken aardappeltjes, vlees en potgroente/komkommer is een optie, maar ongestoord een kwartiertje in pannen roeren is er hier meestal niet bij.

Gelukkig heb ik een recept ontdekt wat iedereen hier lust, wat niet kan mislukken en gegarandeerd snel klaar is. Bovendien kun je de ingrediënten een tijdje bewaren. Kwestie van voorraadbeheer en je kunt toch razendsnel iets op tafel zetten.

Basisingrediënten:
Couscous
Blokje bouillon
Pot rode bietjes met ui
Witte kaas/feta

Couscous klaarmaken met bouillon
Bietjes opwarmen
Feta in kleine blokjes snijden
Alles door elkaar roeren en opeten

Uiteraard kun je hier van alles aan toevoegen. Kruiden zoals peterselie of munt. Spekblokjes in plaats van feta. Bladspinazie voor extra groente en kleur. Of je maakt het met verse bietjes. Voor een vegan-versie kun je noten toevoegen in plaats van kaas. Gewoon experimenteren met wat er in huis is.
Collage-koken, noemde een vriendin het ooit.

Oké, ik geef toe dat je misschien even moet stofzuigen na afloop. Rode couscous vlekt inderdaad behoorlijk op witte jurkjes. En peuterhandjes moet je even poetsen vóór ze aan de muur of trap zitten. Maar drie kinderen die zonder mopperen zelfstandig hun bord leeg eten, dat is de moeite waard!