Follow by Email

vrijdag 30 januari 2015

Ze loopt!

Hier het bewijs:-)



(Excuses voor de kwaliteit van het filmpje, maar hé, dit is voor het eerst dat ik iets kan uploaden!)

woensdag 21 januari 2015

Prikdag met kadootjes

Vandaag mocht Lavinia weer eens naar het consultatie.bureau. Piak had uitgerekend nu een roostervrije dag, dus die moest mee. De vaccinaties van Lavinia verlopen niet helemaal volgens het boekje, dus hebben we standaard de kinderarts in plaats van wijkverpleegkundigen. Wel zo fijn, want deze kinderarts denkt lief met ons mee over wel/niet/wanneer prikken.
Lengte en gewicht zijn ook officieel vastgesteld. Ze is 81,5 cm en 9665 gram. Dat betekent dat haar lengte nu iets minder hard gaat dan de groeicurve, van gemiddeld richting de -1 lijn. Haar gewicht gaat wel sneller omhoog, dat is van onder de -2,5 lijn naar de -2 lijn geschoven. Voor haar lengte-gewicht verhouding zou ze nu 11 kilo moeten zijn. Maar dankzij de sondevoeding groeit ze in ieder geval wel mooi.
Lavinia kan nog steeds niet los lopen, maar dat vond de arts geen probleem gezien alles wat er is gebeurd. Blokjes stapelen deed ze absoluut niet op commando. Gelukkig vertelde Piak aan de dokter dat Lavinia graag met zijn lego bouwt. O, dan was de fijne motoriek beslist in orde. Ze moet vijf woordjes kunnen zeggen, waarbij twee-woord-zinnetjes zoals 'niet poept' en 'papa weg' pluspunten scoorden. Helemaal goedgekeurd dus.
Al met al besloot de arts dat ze nu sterk genoeg was voor de vaccinatie. Dus kreeg Lavinia in beide armen een prik. Die arme Piak zat met z'n handen op zijn oortjes, want hij kan er helemaal niet tegen als ze zijn zusje martelen... Hij kreeg daarna een kleurplaat, omdat hij zo dapper was geweest!

Lavinia is enorm verkouden, ze slaapt ontzettend slecht, zodat we voor de zekerheid de huisarts even in haar oortjes lieten kijken. En in haar keel enzo. Die concludeerde grote amandelen, opgezette klieren en een giga snotneus. Dus hebben we spul van de apotheek voor haar neusje. Verder moeten we het zelf in de gaten blijven houden.

Daarna was Piak de klos. Die is zoooo moe. Hij gaat uit school het liefst met een dekentje op de bank liggen. Gisteren had hij zijn tweede zwemles en ging hij om 17.30 uitgeput naar bed. Hij klaagt over pijn in zijn benen, hoofd, buik, armen. Hij huilt overal om en is veel trager dan anders. Niet een dagje, nee, sinds de kerstvakantie. Dus moest hij van de huisarts bloed laten prikken. Piak heeft gehuild en gebibberd en was hyper, maar het moest.
Lavinia vond het helemaal niks, in het ziekenhuis met al die dokters en zusters. Ze is in de buggy tactvol opgesteld, zodat ze Piak alleen kon horen en niet kon zien. Na afloop mocht Piak een kadootje kiezen van de zusters. En Lavinia kreeg ook een kadootje, omdat ze niet had gehuild bij die witte jassen!

maandag 19 januari 2015

Slaap koala slaap

De laatste weken heb ik een koala in huis. Een hele lieve hoor, maar zolang ik geen buidel heb, ook best een lastige koala. Want Lavinia nadert eindelijk de magische tien kilo en wordt een beetje zwaar om de hele dag rond te dragen. Ze is zo moe, dat ze het liefst op schoot zit of gedragen wordt.
Bovendien weigert ze lief te gaan slapen. Sliep ze eerst twee keer per dag 2 uur, plus een hele lange nacht, nu is het drie keer niks. Overdag een uurtje, na twee uur ploeteren, en 's avonds pas na 21.30. Lavinia wil alleen nog maar staan in bed, ook al valt ze om van de slaap.

Geloof me, we hebben alles geprobeerd. En aangezien ze twee beroerde slapers boven zich heeft, hebben we een zeer uitgebreid repertoire aan trucs en methodes. Van boos tot lief, van laten huilen tot troostvol wiegen, van regelmaat, liedjes en rituelen.

Vanavond had ze eindelijk 37.9 en dan zeg ik dus dat ze koorts heeft. Want normaal zit ze rond de 36.5. (Of onze thermometer deugt niet...) Zetpil erin en na een halfuurtje een koala ronddragen, sliep Lavinia om 20.00 rustig. Ondanks de buisjes, gok ik op een hardnekkige oorontsteking...

zondag 11 januari 2015

Groente, fruit en water

Tiuri moest twee gaatjes laten vullen bij de tandarts. Hij was er uiteraard slechts met grote moeite heen te krijgen. Het heeft ook een diepe indruk gemaakt op Piak, die verhalen over verdovingsspuit en boor. De ochtend na de tandarts liepen we er dus over te praten, op weg naar school. Suiker en slecht tandenpoetsen, noemde ik als grootste boosdoeners. Tot mijn grote verbazing houden de jongens zich sinds woensdag aan de zelfbedachte regel: zo min mogelijk suiker!

Je moet het ijzer smeden als het zo kokend heet is, dus heb ik grote hoeveelheden fruit, groente en gezond broodbeleg gekocht.
Tiuri eet al heel z'n leven alleen chocopasta op brood, tot hij in september ook mega.mindy.hagelslag ontdekte. (En heus, hij is er groot, sterk en gezond bij.) Maar sinds de tandarts eet hij ook worst en kaas op brood!
Het drie-uur-lekkers mag nu opeens ook fruit zijn, of een rijstewafel. Bij het avondeten dronken ze zelfs braaf een knalgroene smoothie van sinaasappel, komkommer, appel en boerenkool. In plaats van 1 keer fruit, eten de jongens dus opeens wel drie of vier keer verschillende dingen.
Ik hoop dat het effect van de tandarts lang doorwerkt:-) !

De grootste verrassing was deze week echter het water.
Eerst verraste het zwembad, door de wachtlijst te verkorten van vier maanden naar een week: dinsdag starten de jongens samen.
Dus vonden we dat de jongens alvast een keertje het zwembad moesten ervaren, voordat het dinsdag drama zou zijn. Tiuri schreeuwde alles bij elkaar, tot we in het gebouw waren.
Maar de tweede verrassing was dat ze het water niet meer uit wilden!
Nu nog hopen dat ze de zwemles ook leuk vinden. Wie weet ga ik dan ook nog met plezier wekelijks naar het zwembad!

donderdag 8 januari 2015

Vrijheid en angst

Onze jongens hebben zaterdag kadootjes uitgekozen. Niet voor zichzelf, maar voor kinderen in Nigeria die slachtoffer zijn van Boko Haram. Oom is daar nu op bezoek. Zo komt geweld en angst opeens heel dichtbij.

Tiuri heeft gisteren goed begrepen wat er in Parijs is gebeurd. Er zijn mensen vermoord omdat ze zeggen en schrijven wat ze denken. En Parijs, daar reden we in de zomer door, dat voelt ook bekend en dichtbij.

Deze week praten we thuis dus over in Jezus geloven, ook als dat je leven kost. En over de vrijheid om te zeggen wat je denkt. Niet om onze kinderen bang te maken, of om moslims als tegenstanders neer te zetten. Dit gaat over wat écht waarde heeft in hun leven en in de hele wereld.

Ik weet dat de cartoons van Charlie Hebdo soms ver gingen in hun grappen, ook over christenen en over Jezus. Vrijheid van meningsuiting is niet hetzelfde als het recht om anderen te beledigen. Maar wie zich beledigd voelt, kan in gesprek, kan begrip en respect vragen, kan uitleg geven. Wie kwetst, kan sorry zeggen.

Ik wil geen maatschappij waarin mensen te bang zijn om hun mening te geven. Ook niet als die mening afwijkt van mijn standpunt. Ook niet als die mening mij kwetst. Ik wil namelijk ook zelf kunnen zeggen wat ik vind. Ik wil in gesprek kunnen gaan. Ik wil zonder angst christen kunnen zijn.

Dus krijgt mijn zevenjarige uitleg over Je suis Charlie.
Want onze kinderen zijn nog jong, maar dit gaat ook over hun toekomst, hun vrijheid, hun wereld.

zondag 4 januari 2015

Weer gewoon

Gek, ik had zo uitgekeken naar de kerstvakantie. Eindelijk geen school, geen verplichtingen, allemaal gewoon thuis. En nu kijk ik even hard uit naar het einde van de vakantie. Blijkbaar was ik even vergeten dat vakantie niet betekent dat iedereen de hele dag slaapt. Ik was doodmoe toen de vakantie begon en voel me nog weinig beter.

Tiuri heeft vaak moeite met vakantie. Hij mist dan de dagelijkse structuur van school. Uiteraard houden we een heleboel regels wel aan. Zoals om 19.15 naar bed, om 20.15 gaan slapen en pas 7.30 naar beneden sluipen. En belangrijkste moment van de dag: drie-uur-lekkers. Tiuri heeft zich dan ook oneindig verveeld, volgens hemzelf. Als ik zijn lijstje maak, heeft hij een prima vakantie gehad. Twee speeldates, spelletjes, Home Alone kijken met papa en mama en chips tot 's avonds laat, stapels boeken en strips, lego en nog veel meer.

Piak vindt vakantie heerlijk. Hij speelt met vriendjes en vriendinnetjes, gaat gezellig mee naar winkels, ging een avond logeren, hangt op de bank, speelt buiten, kleurt en tekent. Maar hij wil ook graag weer naar school. Ik kan zo genieten van zijn tevredenheid en plezier!

Lavinia heeft ons de meeste energie gekost. Vandaag heeft ze eindelijk weer eens een boterham gegeten. Maar de hele vakantie is ze niet fit geweest. Ze snottert, hoestte lelijk, at nauwelijks en spookte. Het dieptepunt was vorige week, toen ze tot vier uur 's nachts bezig bleef. Er is weinig wat mij zo opbreekt als de hele avond met een hangerig kind zitten en ieder half uur wakker worden. Koorts had ze niet, dus dan moeten ze gewoon uitzieken van dokters. Gelukkig konden we wel extra sondevoeding geven. Gek genoeg is madam daardoor zelfs gegroeid, naar 9300 gram!

Morgen gaat het gewone leven gelukkig weer beginnen. Eigenlijk zou ik nu zelf een week vakantie moeten. Helaas zit dat er voor mij niet in...