Follow by Email

vrijdag 29 augustus 2014

Weer in het ziekenhuis

Lavinia is toch nu alvast opgenomen voor de sondevoeding. Dan kan ze aansterken vóór de buisjes dinsdag.

Dus nu bivakkeren we weer in ons eigen ziekenhuis. Lekker dichtbij. Maar zonder aanvullend onderzoek en zonder overleg met het Soph.ia. Dat komt dus hopelijk allemaal later nog.

Lavinia heeft even gegild en blijft zowaar van de sonde af!

donderdag 28 augustus 2014

De kinderarts, deel 6

Het was een tijdje stil hier, want we hadden het druk. Natuurlijk met de jongens die vakantie hebben. Maar vooral met Lavinia die moest eten. We serveerden keurig per dag drie maaltijden en drie tussendoortjes. We telden hapjes, grammen en calorieën. Alles werd opgeschreven in een soort dagboekje. En vandaag was dan weer een afspraak bij de kinderarts.

De afgelopen twee weken hebben we zelf ook intensief met elkaar besproken wat we nou zien bij Lavinia en wat we eigenlijk denken en willen. We zien zelf een heel lief, slim meisje, wat goed duidelijk kan maken wat ze wil. Soms heeft ze een goede dag. Dan gaat ze op ontdekkingstocht, dan kan ze schateren van de lach, dan kan ze haar broers helemaal wild van plezier maken.
Maar Lavinia is ook een meisje wat veel slaapt en toch steeds moe lijkt. Vaak maken we haar 's morgens om 7.45 wakker en moet ze om 9.30 weer naar bed. Dan maken we haar om 11.30 wakker en moet ze om 14.00 weer naar bed, tot 16.30. En na het avondeten is ze alweer moe. Ze heeft dan geen energie om met haar hele lijfje bezig te zijn en enthousiast te spelen. Ze zit in de box, stapelt blokjes of knuffelt de pop en is rustig. Lavinia doet dan ook nog geen pogingen om te gaan staan.
Lavinia is vaak ziek geweest de afgelopen tijd. Vanaf maandag moet ze weer mee naar de kleuterklas om Piak weg te brengen. Als je ergens virussen, bacteriën en andere narigheid tegenkomt, is het in een kleuterklas in de herfst en winter. Ze heeft weinig weerstand door haar ondergewicht en als ze ziek is, gaat haar gewicht niet omhoog. Ze zit nu onder het onderste lijntje, met 8260 gram.
We hadden samen afgesproken dat we nú actie willen. We willen onderzoek naar de oorzaak van dit plaatje. Maar we willen vooral dat haar gewicht nu zo hard omhoog gaat, dat ze uit de vicieuze cirkel komt. Dat lukt ons niet met dagelijks hapjes en grammen tellen. Dus als daar sondevoeding voor nodig is, dan moet dat maar.

De kinderarts was het met ons eens. Ze begreep het plaatje en ze onderschreef dat er nu actie nodig is. We hebben zelf gevraagd om een andere diëtiste, in het Sop.hia.ziekenhuis. Dinsdag krijgt Lavinia buisjes om haar oorontstekingen aan te pakken. En zoals de plannen nu zijn, komt er op enig moment daarna sondevoeding.
Hoe alles precies gaat lopen, is nog niet helemaal duidelijk. Maar dat er nu van alles in gang wordt gezet om ons meisje te helpen, dat geeft in ieder geval een gevoel van opluchting!

dinsdag 19 augustus 2014

Weer thuis

Gisteren mochten we Lavinia weer meenemen uit het ziekenhuis!
Het is heerlijk om thuis te zijn met z'n allen. Het vertrouwde gekibbel van de jongens. Het gerommel van ons meisje in de box. Het geklieder aan tafel. Gewoon weer lekker alledaags.

Uit het bloedonderzoek kwam niets afwijkends. Verder is er alleen observatie gedaan. In het ziekenhuis zagen ze dat als Lavinia eet, dat ze dan keurig aankomt. Dus hebben we een voorbeeldmenu meegekregen, van wat ze per dag moet eten.

We hopen nu dus maar dat ze gezond is en blijft en eet!

woensdag 13 augustus 2014

De kinderarts, deel 5

Vanmorgen mochten we weer naar de kinderarts. Een andere, omdat onze vaste met vakantie is. We hadden zelf via de huisarts een afspraak aangevraagd. Want echt lekker gaat het niet.

In de vakantie was Lavinia ziek geworden. Bronchitis, zei de Franse dokter. Prompt wilde ze natuurlijk niet meer eten. Thuis bleek dat ze fors was afgevallen, naar 7,5 kilo. En toen waren we helemaal klaar met het getob.

Vanmorgen besloot de kinderarts eindelijk dat er onderzoek moet plaatsvinden. En dat het hoog tijd is dat ze aankomt. Want ze zakte ineens een eind onder de laagste groeicurve.

Het resultaat is dat ik dit blogje schrijf in het ziekenhuis. Lavinia heeft een heleboel buisjes bloed minder. En er wordt zeer nauwkeurig bijgehouden wat er in en uit gaat.

Zo'n opname komt natuurlijk nooit goed uit. Maar ik heb er nu vrede mee. Ze is zo niet happy en dat moet ze absoluut wél worden!