Follow by Email

woensdag 25 juni 2014

Nijntjes tranen

Gisteren was Lavinia zó boos toen ze in bed was gelegd. Zó boos, dat ze voor het eerst zelf is gaan zitten. Zat ze te schreeuwen in haar bed! Er is een verhaal dat ik zittend in slaap viel, toen ik een boos klein meisje was. Ik had van ma willen horen...

Piak droomde dat ik een stomme mama was en werd doodgereden. Hij kwam vanmorgen gauw bij me knuffelen. Ik had aan ma willen vertellen...

Tiuri doet het nu zo lekker op school. We willen alvast overleggen met de jufs van volgend jaar en de opvoedpoli. Ik had aan ma willen vragen...

In mijn hoofd komen steeds weer filmpjes terug van de laatste weken. Maar ik voel er niks bij.
Ik varieer tussen poetsen, in een boek verdwijnen en uitgeput op de bank liggen. Te moe voor wat dan ook. Pijn in mijn hele lijf.

Vanmorgen kocht ik op een rommelmarkt voor de kinderen het boekje Lieve oma Pluis. Toen ik het thuis las, kon ik eindelijk echt huilen.

Zo naar, dat verdriet ergens wacht en dan genadeloos toeslaat op momenten dat je het niet ziet aankomen.

donderdag 19 juni 2014

Tiuri zeven!

Al dágen was Tiuri aan het stuiteren. Hij lag tot 22.00 of later wakker. Hij kon niet op z'n stoel zitten. Hij kon niet rustig zitten lezen. Hij luisterde niet. Alles van onrust over zijn verjaardag. Tiuri is nu zeven!

Tiuri weet al een tijdje dat hij van ons voor zijn verjaardag paardrijlessen krijgt. Maar wilden we alsjeblieft aan de familie vragen wat ze gaan geven? Hij kan er écht niet tegen als het een verrassing is. Ook aan de klasgenoten voor het feestje heeft hij gevraagd wat ze gingen geven. Gelukkig had ik hem voorbereid dat de meeste kinderen dat niet willen verklappen...

Vanmiddag was het kinderfeestje. Tiuri had vooraf besloten dat we C.reationary gingen doen, een lego spel. Daarna stand-in-de-mand, dan wuivertje (zwaaiverstoppertje), dan voetballen, dan patat eten en dan naar huis. Prima hoor. Gelukkig ging alles volgens plan. Behalve dan de regen die het voetballen kwam verhinderen. Daar hebben we maar een filmpje voor in de plaats gedaan. En we hebben het allemaal overleefd. De zeven gasten vonden het zelfs leuk!

Toch lag Tiuri vanavond in bed te huilen. Hij had het gevoel dat de kinderen hem niet begrepen hadden. Ze hadden gezegd dat hij zo druk deed en dat vond hij helemaal niet leuk. En ze deden dingen die hij helemaal niet in z'n hoofd had. Tiuri is twee keer een tijdje in de keuken gaan zitten met een stripboek, om weer even rust in zijn hoofd te krijgen. Nu voelde hij zich zó moe en zat zijn hoofd zó vol en was hij zó verdrietig.

Ik heb uitgelegd dat alle mensen weggetjes in hun hoofd hebben. Maar dat Tiuri soms snelweggetjes heeft of sluiproutes. Dat het dan moeilijker is om elkaar goed te begrijpen. Hij werd er erg verdrietig van. 'Bij mij rijden er telkens heel veel auto's tegelijk heel hard. En als ze dan botsen, dan ontplof ik. Want ik was verdrietig over oma en blij over mijn verjaardag en verdrietig over het feestje en dan ook nog school, dat is allemaal veel te veel.'

Het valt niet altijd mee om zeven jaar en Tiuri te zijn!

maandag 16 juni 2014

De kinderarts, deel 2

Zowaar, ik keek een beetje uit naar het bezoekje aan de kinderarts! Lavinia is al sinds dinsdag ziek en na een paar betere dagen, had ze vanmorgen weer hoge koorts. Kon de kinderarts mooi even kijken wat er aan de hand was (virus + oorontsteking dus). Tegelijk hield ik m'n hart vast, want een week ziek, is een week erg weinig eten...

Lavinia werd onder luid protest gemeten en gewogen. Ze was in vier weken tijd 1 cm gegroeid, naar 74,5 cm. De weegschaal bleef steken op 7670 gram: 30 gram erbij sinds 16 mei.

De kinderarts vond het eigenlijk niet zo gek, dat ze niet veel was gegroeid. Tandjes, ziek, begrafenis, onrust, allemaal redenen om niet te willen eten. Het waren niet de meest representatieve weken, om te kijken of een kindje goed groeit.

Over drie weken moeten we terug komen. Ik weet niet zo goed wat ik er van vind. Aan de ene kant ben ik blij dat we niet allerlei onderzoeken en toestanden hoeven. Aan de andere kant: ze is in 10 weken tijd dus maar 1 cm en 90 gram gegroeid. Das wel heeeeel weinig...

vrijdag 6 juni 2014

Vergeving

Piak is moe en vervelend. Hij eet zn bord niet leeg, hij jammert zodra we daar iets van zeggen en schreeuwt als Tiuri naar hem kijkt.

Bij het avondritueel gaat alles super langzaam. Telkens gaat Piak iets anders doen. Hij doet vooral niét wat de bedoeling is. Uiteindelijk volgt straf: niet voorlezen.

Piak barst in luid geweeklaag uit. Ik zeg dat het beter werkt om te zeggen sorry ik heb er spijt van. Dat doet Piak prompt. Daarna gaat hij gauw naar zijn kamer.

Piak komt terug. Ik heb tegen de Here Jezus gezegd dat ik er spijt van heb. En juf zegt dat Hij altijd wil vergeven. Dus nu kun je weer voorlezen. 

woensdag 4 juni 2014

Lavinia en de diëtiste

Vanmorgen mocht ik met Lavinia naar de diëtiste. Nu een speciale kinderdiëtiste in het ziekenhuis. Het bleken er zelfs twee te zijn: ook nog een stagiaire. Ik had de afgelopen tijd een logboekje bijgehouden met ons eetpatroon. Dat kon ik dus mooi alvast laten zien.

De dames concludeerden dat Lavinia officieel te weinig eet, als je de borstvoeding buiten beschouwing laat. Want wat daarin zit, kun je niet meten en telt niet mee. Dat was volgens hen waarschijnlijk ook de reden dat de kinderarts vond dat ze op kunstvoeding over moet: das handig met calorieën tellen. Maar omdat ze die kunstvoeding niet doet, was het inderdaad best slim dat ik gewoon borstvoeding bleef geven. Als ze dan daarnaast maar wel die 700 calorieën van het schema gaat binnenkrijgen. Hmmmm...

Met die kunstvoeding moet je creatief zijn in het begin. O, dat deed ik al, met gepureerde peer en banaan en gemixt met borstvoeding enzo. Precies. Maar Lavinia vindt het gewoon echt smerig. Bovendien krijgt ze absoluut niet 2x 200 cc weg: 100 is het maximum en dat gaat langzaam hapje voor hapje. De conclusie is dus dat ze een andere volledig lactosevrije kunstvoeding krijgt, met meer calorieën per hapje. Morgen brengt de postbode de eerste voorraad.

Zelf moet ik vooral eiwitten binnen krijgen. Uit ehm, wat precies? Vlees, peulvruchten en eieren dus. Want noten en soja, nee, dat is ook verboden. En amandelmelk ook. Lavinia en ik moeten vooral véél eten. Er is geen lijst met goede producten, er is geen speciaal kookboek met lekkere recepten, er is zelfs geen kant en klare website waar ik blij van word.

Hoewel, ik ben ontzettend hip: vegan is mode. Er zijn rare mensen die vrijwillig lactosevrij eten. Ze hebben heel leuke websites met allerlei tips en recepten en eetdagboeken. Helaas doen deze mensen óveral noten en/of soja in. Dus ik blijf nog even zoeken naar een leuke, lekkere, legale verjaardagstaart voor Lavinia!