Follow by Email

donderdag 27 juni 2013

Woensdag – baddag



Lavinia moest nodig in bad en de jongens waren ontzettend lief in de tuin aan het spelen. Dus raapte ik mijn goede moed bij elkaar, vulde ik de tummy-tub en begon ik aan het badritueel.
Tegen de tijd dat Lavinia in haar emmertje zat, brak beneden in de tuin een kleine oorlog uit. Er vloog een loopfiets door de lucht, er werd heel hard geschreeuwd, geschopt, geslagen en gebeten (Piaks laatste verdedigingsmiddel). Bovendien werd er heel vreselijk veel zandbakzand gegooid door beide jongens. Uiteraard hoorde ik boven alleen het lawaai en later pas de toelichting, toen ik de schade kwam opnemen.

Tiuri mocht als eerste in bad. In het grote speelbad, op zijn eigen verzoek. Ik heb eerst nog een dappere poging gedaan om het zand uit z’n haar te spuiten en heb zo veel mogelijk zand door het putje gespoeld. Daarna mocht hij een half uur lekker spelen. Daarna mocht Piak, met hetzelfde ritueel. De jongens gaan nooit samen in bad ‘want Piak spettert zo’.
Toen de wasmachine draaide en iedereen weer rustig in de woonkamer zat, concludeerde ik dat onze kinderen toch wel heel verschillend zijn. Zelfs in de manier waarop ze in bad gaan. 

Lavinia liet zich rustig uitkleden, wassen en aankleden. Ze genoot van haar badje door heel rustig en behaaglijk een beetje te bewegen, met een blij gezichtje. 
Piak wilde het liefst het hele bad vol water en spetterde de badkamer drijfnat. Ik ben er maar bij blijven zitten, want hij stak telkens zijn hoofd onder water. Experimenten met sop, met onder water kijken, met je adem inhouden en dat soort dingen, daar hou ik toch streng toezicht bij…
Tiuri wilde maar een paar centimeter water in het bad. ‘Anders komt het in mijn oren als ik lig.’ Bovendien gilde hij ongelooflijk hard toen ik met de douchekop in de buurt van zijn hoofd kwam. Want water op zijn hoofd is een drama. Zelf douchen gaat tegenwoordig prima, maar dan blijft zijn gezicht meestal droog;-). 

We moeten nog steeds beginnen met zwemles. Tiuri gaf zelf altijd aan dat het een kansloos verhaal zou zijn, maar langzamerhand wordt hij iets makkelijker met water. Nu nog uitzoeken hoe dat allemaal zit: wachtlijsten, lestijden en tarieven. Of misschien een snelcursus ergens in de zomervakantie. Ik moet zelf ook nog moed verzamelen voor het hele project. Want eerlijk gezegd, herinner ik me zwemles ook vooral als een drama…

zondag 23 juni 2013

Borstvoeding



Bij babymelk mag geen foto van een baby op de verpakking. Dat besliste het Europese parlement vorige week. Van zo’n  blije gezonde baby zouden moeders namelijk in de verleiding kunnen komen om geen borstvoeding te geven. En in Brussel hebben lobbygroepen zoals La Leche League en Vereniging Borstvoeding Natuurlijk blijkbaar een heleboel invloed.

Inmiddels heb ik een heleboel mooie folders in huis over hoe geweldig borstvoeding is. Want niet alleen de politici moeten overtuigd worden, ook alle kersverse moeders. De boodschap luidt: ‘Het beste voor de baby, goed voor de hechting, goed voor de moeder, natuurlijk, makkelijk, fantastisch!’ Maar waarom doet de borstvoedingsmaffia zo veel moeite om iedereen te overtuigen? Waarom heb je daar zelfs een reclameverbod op poedermelk voor nodig?

Na bijna drie weken borstvoeding heb ik daar wel een verklaring voor. Mijn ervaring? Het is zeker in het begin ontzettend pijnlijk: happen, zuigen, kloofjes, stuwing, borstontsteking, spruw. Daarnaast is het een hoop gedoe: zoogkompressen, lekkende borsten, voedingsbeha’s, voedingsshirts, altijd zelf moeten voeden. 

Ervaringsdeskundigen om mij heen zeggen dat het na drie weken beter gaat. Na zes weken zou borstvoeding geven zelfs leuk worden. Ik ga dus nog even volhouden, want zo ver ben ik nu nog niet. 

Maar als ik fabrikant was van babymelkpoeder, zou ik het wel weten. Ik zou op mijn producten een blije moeder zetten!


Lavinia waardeert borstvoeding wel!

donderdag 20 juni 2013

Gemak-en-mooi-weer-feestje



Gisteren was Tiuri jarig en daarbij hoort natuurlijk ook een feestje. Twee feestjes zelfs: de buurkinderen splitsen we dit jaar van de schoolvriendjes. Liever twee keer een kleiner feestje dan één hele grote. Lavinia is nog maar twee weken oud en mijn energielevel is niet bepaald hoog. Dus werd het gisteren voor de buurkindjes een ‘gemak-en-mooi-weer-feestje’. Doel: minimale inspanning en kosten, maximaal feestplezier.

Officieel begonnen we om half vijf, maar toen waren de jongens nog aan het voetballen in de speeltuin. De vier buurkinderen bleken daar ook vanzelf te belanden, zodat we pas om kwart over vijf binnen van start gingen met kadootjes verstoppen en uitpakken. Daarna gingen we plakken cake versieren met slagroom en gekleurde suikerrommel. Dit jaar hadden we als extra versiering ook nog muisjes (die ik later overal tegen kwam). 

De rest van het feestje hebben we fijn in de tuin gedaan. In een halve cirkel hebben we de namen van de kinderen op de tegels geschreven met stoepkrijt, zodat ze een vast plekje hadden om op en neer te stuiteren. Eerst gingen we eerst snoephappen. Hoe basaal: een teiltje water en een zakje snoepjes en een handdoek. Vervolgens dieren uitbeelden en raden, wat ze zeker een kwartier volhielden.

Toen het etenstijd werd, kwam er een grote voorraad stoepkrijt in de kring te staan. Iedereen mocht een bord plus bestek tekenen op een eigen tegel en die zo mooi mogelijk versieren. Daar kwam dan een plastic bordje met kant-en-klare poffertjes, een vork en een pakje drinken op. Wie zich verveelde, mocht een tekening maken van zijn grootste wens qua verjaardagskado.

Piak was al snel klaar met die poffertjes en ging nog even in de zandbak rommelen. Wie z’n bord zelf in de container had gegooid, mocht ook in de zandbak. Toen zaten er dus een hele tijd 5 kinderen van ongeveer 6 jaar oud plus Piak rond de zandbakschelp. Nooit gedacht dat ze dat zó leuk zouden vinden! Uiteindelijk nog een waterijsje, lopend naar huis en een snoepzakje mee naar binnen.

Tiuri verzuchtte spontaan en moe bij het naar bed gaan: ‘Wat was dat een leuk feestje mama!’

woensdag 19 juni 2013

Jongensknietjes (aangevuld)

Nu het zomer is, kunnen eindelijk die lange spijkerbroeken in de kast blijven. Je weet wel, die met grote gaten bij de knie. Maar als ik die blote knietjes zie van mijn jongens, maak ik mij vervolgens zorgen dat het AMK op de stoep staat. Want nu zitten de blauwe plekken en schaafwonden dus op hun blote velletje. En geloof me, in het echt ziet het er nog veel erger uit dan op de foto, vooral bij Tiuri die nu slidings op z'n blote benen maakt...


Piak een paar uur later:

maandag 17 juni 2013

Even naar buiten

Vandaag ben ik voor het eerst weer buiten geweest. Met Lavinia in de kinderwagen ben ik naar de supermarkt gewandeld, voor lekkere broodjes en kersen. Als je borstvoeding geeft, mag je jezelf verwennen, is mijn motto.

Het is verbazingwekkend hoeveel oudere dames dan kirrend boven de kinderwagen hangen. Meestal gevolgd door een ontboezeming over het eigen nageslacht. Vandaag werd mij onder andere door iemand toevertrouwd dat haar kleinkinderen Sep en Fiff heten. Ik geloof dat ze dat zelf stiekem ook niet zo geweldig vond...

Daarnaast ben ik nu doelwit van buurvrouwen, die al precies blijken te weten hoe onze dochter heet. Want de tamtam hier rond ons parkeerpleintje werkt prima. 'Toen ik je zag staan met je dikke buik toen de jongens werden opgehaald door je ouders, had ik echt niet gedacht dat de baby er al zo snel zou zijn. 's Avonds kwamen beide families al rond half negen op visite toch?'
Ze willen niet alleen graag alle details van míjn leven horen, maar geven ongevraagd ook die van hen. Dat haar kinderen niet van buurvrouw 1 zelf zijn, maar dat ze hun tweede moeder is. En dat de dochter van 19 van buurvrouw 2 ongepland zwanger is en dat ze nu dus de zolder klaar maken voor moeder-en-kind.

Ik ben benieuwd wat ik de komende tijd nog te horen ga krijgen als ik achter de kinderwagen loop!

En dan toch maar twee foto's erbij, zodat jullie kunnen zien waar die dames zo enthousiast over zijn;-).

vrijdag 14 juni 2013

Kraamweek



Vanmiddag is onze kraamverzorgster definitief vertrokken. De kraamweek zit er nu echt op. Eigenlijk waren het 10 dagen, omdat ik nog twee dagen extra zorg kreeg. Want ik was toch wel heel erg moe. De verloskundige vond dat ik een aardig jasje had uitgedaan en dan had ze het niet over mijn buik die weer verdwenen is. Dus nu heb ik F.loradix (ijzerdrankje) en A.xium (multivitamine) om mijn energieniveau weer op te krikken. En binnenkort maar eens bij de huisarts mijn hb laten prikken om zo nodig ook nog staalpillen te gaan slikken.

Hoe de kraamweek was? Ik zal niet uitweiden over stuwing, tepelhoedjes, kraamverband en alle andere nare zaken hoor. Eigenlijk heb ik niet zoveel gedaan, behalve dan in bed blijven en borstvoeding geven. Het record staat op 12 voedingen op één dag, dus ja, Lavinia groeit lekker. En we hebben natuurlijk bezoek gekregen en kadootjes en massa’s kaarten. (Hartelijk dank allemaal!) Het went heel snel om zo’n kleintje te verzorgen en tegelijk blijft het bijzonder. Alleen die slapeloze nachten wennen echt niet…

De jongens lijken het zusje inmiddels ook helemaal geaccepteerd te hebben. Zondag zei Piak: ‘Ik wou dat de baby weer weg was’, wat bij navraag opgevat moest worden als ‘ik wou dat alles weer gewoon was’. Maar vandaag zong hij tijdens het kleuren een zelfgemaakt liedje over de lieve baby. En Tiuri had vanmiddag bij een vriendje opgeschept dat onze baby lekker veel meer haar had dan die van hen. Hij wilde Lavinia daarna graag een poosje vasthouden en knuffelen en haar baby-luchtje opsnuffelen. Ik denk dat hij wel een lieve grote broer gaat zijn!

De jongens gingen alleen helemaal los toen we afscheid gingen nemen van de zuster. Ik moet direct erbij zeggen dat het ook een geweldige kraamverzorgster is! De lijst van goede kwaliteiten is lang niet volledig, maar dit hoort er in ieder geval op:
-     

  • Iedere ochtend ontbijt op bed
  • Vrijwel dagelijks een schoon bed
  • Iedere dag het hele huis schoon, de wasbox leeg en alles opgeruimd (dus óók alle troep van de mannen hier in huis!)
  • Dagelijks een vers gemaakte fruitsalade, vaak ook nog met slagroom en versiering, ook voor manlief en de jongens
  • Als er tijd over was, monopolie spelen met Tiuri en voorlezen voor Piak
  • Pannenkoeken bakken op woensdagmiddag (en liefde van de mannen gaat door de maag)
  • Geduldig, liefdevol en aandachtig zorgen voor het hele gezin